Ben ne zaman mezun oldum da 2. öğretmenler günümü kutluyorum bilmiyorum.
Tanıdığım ve tanımadığım tüm blog sahibi öğretmenler,
Günümüz kutlu olsun!
Bugün 17 Kasım 2009.
Hayatımın en önemli kararlarından birini verdiğim, en sağlam adımlarımı attığım gün.
En doğru kararlarımdan 1.si mezunu olduğum lise, 2.si ise üniversite ise, bu da 3. en doğru kararım. 4.ye de belki bana öğrettikleri yüzünden şu andan çalıştığım kurumu koyabilirim.
Şu an açık yazamıyorum, çok erken. Ama, ne kadar huzurlu olduğumu bilin istedim. Zamanı gelince paylaşacağız.
Kendimi, sadece kendimi düşünerek karar verdim.
İçimde kelebekler değil, balonlar uçuşuyor sanki. Bu kadar rahatlayacağım bilseydim, daha önceden bu kararı verir, uygulamaya geçerdim. Aslında destekçi birkaç kişiye ihtiyacım vardı, buldum ve rahatladım.
Mutluyum, huzurluyum, sakinim.
Tebrikler ve teşekkürler mantığım. 2 yıldır ilk kez, doğru çalıştığın için.
Ön bilgi: Hava gökgörültülü ve sağanak yağışlı. Şemsiyeler dayanmıyor. Öğrenciler 8. sınıf. Yaş 14-15
Ben: Çocuklar çok eksiksiniz bugün. Neden böyle? Yağmurdan mı gelemedi arkadaşlarınız?
Barış: Hocam bakın bana, bu havaya rağmen yürüyerek geldim hem de, servissiz.
Ben: Ne varmış ki havada?
Merve: Hocam, havada aşk kokusu var.
Birden, aniden, bir huzur kapladı içimi. Bilmiyorum neden. Sadece, yarın çok güzel şeyler olacakmış gibi geliyor.
Olsun lütfen. Öyle özledim ki güzel şeyleri.
Bu şarkı da bana gelsin bakalım. Levent'im Yüksel'im de var zaten.
Sezen AKsu& Sertap Erener & Levent Yüksel Masal
Yükleyen Petite_plumes. - Diğer müzik videolarına göz atın.
Sesim gitti.
Konuşarak yapılacak bir işim olduğu için aslında bugün eve gönderilişim. Sesim gitti, izin geldi yani.
Ama anladım ki, ses insanın en büyük kıymetlerinden birisi.
Fısıldayarak da olsa konuşabiliyorum ama ya hiç sesim olmasaydı!
Mute tuşuma bastı sanki birileri, tüm gün sustum ama sabahkinden çok az daha fazla konuşabiliyorum şimdi.
Bakalım yarın ne olacak...
